Bazylika Najświętszej Marii Panny
Królowej Polski

Sanktuarium Matki Bożej
Cierpliwie Słuchającej

Rokitniańska Matka Boża
Cierpliwie Słuchająca

koronowana
18 czerwca 1989 roku

data nadania tytułu
bazyliki mniejszej 
21 września 2001 roku 

Diecezja
Zielonogórsko-Gorzowska

Obraz MB

Rokitno to stara słowiańska osada. Według dawnych pisanych przekazów parafia była tu już w XII wieku. W 1378 roku wieś stała się własnością opata Mikołaja i bledzewskich cystersów. Od tego czasu wieś łączyły z klasztorem stosunki lenne. Już od 1333 roku istniał tu drewniany kościółek, założony przez biskupa poznańskiego Jana Doliwe.
W 1661 roku świątynia przeszła w ręce bledzewskiego konwentu cystersów. Osiem lat później z Bledzewa przeniesiono tu słynący łaskami obraz Matki Boskiej. Wierni udawali się do Rokitna już od 1669 roku, aby oddawać Bogu cześć przez wstawiennictwo i pośrednictwo łaskami słynącego Wizerunku M.B. Narastający napływ pielgrzymów sprawił, że trzeba było rozbudować najpierw budynki plebanijne, jako zaplecze dla przyjmowania wiernych, a następnie wybudować nowy kościół, gdyż dotychczasowy był za mały, by można było w nim obsłużyć wszystkich przybywających wiernych. Rozpoczęto więc w 1707 roku budowę nowego kościoła na najwyższym wzgórzu przy drodze do Międzyrzecza. Nie zrealizowano tych planów
W 1746 roku rozebrano go i przystąpiono do wznoszenia zachowanej do dziś późnobarokowej świątyni. Do chwili obecnej pozostały w podziemiu fundamenty tego kościoła. Budowę nowego, innego kościoła rozpoczęto w 1740 roku, a autorem projektu był nadworny architekt królewski, Karol Marcin Frantz. Budowę ukończono w 1756 roku. Trójnawowy, halowy kościół wzniesiony został na rzucie prostokąta, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium od północy. Przy prezbiterium po stronie zachodniej znajduje się zakrystia, po stronie wschodniej – kaplica. Nad całością dominują dwie kwadratowe wieże zwieńczone klasycystycznymi hełmami z wazonami. Fasada kościoła podzielona została pilastrami. Środkowy, flankowany wieżami ryzalit zwieńczony jest trójkątnym frontonem, ozdobionym alegorycznymi rzeźbami. Posągi umieszczono też w hemisferycznie zamkniętych wnękach po obu stronach ryzalitu. Wnętrza kościoła nakryte są sklepieniami żeglastymi, ozdobionymi osiemnastowieczną polichromią, przedstawiającą sceny staro i nowotestamentowe. Wyposażenie utrzymane jest w duchu baroku i rokoka. Ołtarz o charakterze architektonicznym wykonany został z drewna przez Grünewalda z Legnicy w 1760 roku. Na centralnym miejscu znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Rokitniańskiej. W zwieńczeniu postać Boga Ojca w otoczeniu Aniołów, poniżej gołębica symbolizująca Ducha Świętego. Po obu stronach ołtarza rzeźby: św. Józefa z Dzieciątkiem Jezus, Piotra Apostoła, św. Elżbiety, św. Anny, św. Wojciecha i św. Stanisława.
W centralnym polu ołtarza głównego znajduje się Obraz Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej, namalowany w pierwszej połowie XVI wieku przez nieznanego artystę, przypuszczalnie ze szkoły niderlandzkiej, na drewnie lipowym, być może jest to fragment większego obrazu Madonny z Dzieciątkiem. Znakiem szczególnym dzieła jest odsłonięte ucho Madonny, stąd tytuł obrazu. Pierwotnie był w posiadaniu osiadłej na Kujawach rodziny Stawickich. Następny właściciel to Wacław Leszczyński – kanclerz koronny Królestwa Polskiego. Po nim obraz przejął Jan Opaliński – opat bledzewski, który umieścił go w swojej rezydencji, później w kościele bledzewskim, a następnie w specjalnie przygotowanym kościele w Rokitnie. Po wnikliwych badaniach w dniu 4 marca 1670 roku. Obraz uznano za cudowny. Szczególną opieką otaczał ikonę król Michał Korybut Wiśniowiecki, który sprowadził ją do Warszawy i zabrał na wyprawę pod Lublin w celu stłumienia buntu szlachty. Rycerstwo Polskie pod przewodem Króla modliło się o zwycięstwo mieczem, ale jak się okazało, na polu bitwy doszło do zawarcia pokoju narodowego. Dowodem królewskiej czci i wdzięczności jest umieszczony na obrazie biały orzeł z napisem "Daj Panie pokój dniom naszym". Po tym zwycięstwie Boga nad przemocą, Król ofiarował Matce Bożej Koronę królewską, a obraz umieścił w swojej kaplicy na zamku Królewskim w Warszawie. Dnia 24 listopada 1671 roku obraz zostaje przywieziony do Rokitna, i po nocnym czuwaniu w kaplicy polnej uroczyście wniesiony do odnowionego Kościoła..

Rokitno_02.jpg
Rokitno_04.jpg
Rokitno_14.jpg
Rokitno_10.jpg
Rokitno070.jpg
Rokitno_09.jpg
Rokitno_11.jpg
Rokitno091.jpg
Rokitno074.jpg
Rokitno092.jpg
Rokitno096.jpg
Rokitno068.jpg
Rokitno_05.jpg
Rokitno_07.jpg
Rokitno_08.jpg
Rokitno102.jpg
Rokitno103.jpg